Oekraïne
Geboren in oorlog

Ziekenhuizen in Oekräine brengen patiënten onder in de kelders en vrouwen bevallen op geïmproviseerde kraamafdelingen waar de medische voorzieningen beperkt zijn. Sommige ziekenhuizen hebben geen toegang meer tot water en elektriciteit.

Het is in de kelder van zo'n kraamkliniek in Kiev dat Vera, de pasgeboren dochter van Yulia, 38 jaar, haar eerste dagen in de wereld moet doorbrengen.

"We zitten hier in de kelder en we hebben al veel gehuild," vertelt Yuliya. "Het is angstaanjagend om de voortdurende beschietingen te horen. We doen alles wat we kunnen om onze kinderen te redden." 

Het kostte Yuliya twee dagen om vanuit haar huis dat net buiten Kiev te voet naar het Kyiv Regional Perinatal Center komen. Door het verwoestende geweld kon Yuliya niet anders dan een veilige plek te zoeken om haar kind ter wereld te brengen. Er waren momenten waarop ze vreesde dat ze het misschien helemaal niet zou halen door de vele beschietingen. 

"Ik moest door velden en bossen", vertelt ze. Ze voegt eraan toe dat ze bovendien niet overal terecht kon. Ze heeft gezondheidsproblemen waardoor niet ieder ziekenhuis haar kon biijstaan om haar kind veilig ter wereld te brengen. "Maar gelukkig kan ik mijn baby nu in mijn armen houden - en leef ik nog." 

Yuliya is maar één van de vele vrouwen en kinderen die in het centrum verblijven waarvan de kelder is omgebouwd tot een geïmproviseerde kraamafdeling. De meeste vrouwen verlaten de kelder alleen als het nodig is - om zich te wassen, of om iets te eten.

Maar de laatste keer dat Yuliya de kelder verliet, zag ze rook buiten en hoorde ze explosies. Ze is nu bang om haar dochter alleen achter te laten in de kelder uit angst om van haar gescheiden te raken.

Nataliya Heynts, de directeur van het centrum, vertelt dat de situatie extreem moeilijk is voor de families. "Het is onmogelijk om je hierop voor te bereiden," zegt ze. "Het is bitter koud en donker, en er zijn geen stopcontacten hier beneden."  

Het medisch personeel in het centrum werkt onder extreem zware druk. Ze helpen kinderen op de wereld te zetten terwijl de beschietingen buiten verdergaan. Vaak werken ze zonder een stabiele stroomvoorziening. Sommige personeelsleden zijn vertrokken met hun gezin. Daarom hebben Nataliya en haar overgebleven collega's meerdere taken op zich genomen. 

"Ik werk als kok, als dokter en als chirurg," zegt ze. "Maar het is onze verantwoordelijkheid om hier te zijn en ervoor te zorgen dat het centrum operationeel blijft."  
 

Naast bevallingsdiensten biedt het centrum ook tijdelijke huisvesting voor vele vrouwen. “Ze kunnen niet terug naar huis," vertelt Nataliya, "omdat ze gewoon geen huis meer hebben. We zullen andere oplossingen moeten vinden." 

Ondanks het aanhoudende geweld is UNICEF ter plaatse in Oekraïne. In samenwerking met het stadsbestuur van Kiev hebben we medische apparatuur, hygiëneproducten en andere benodigdheden geleverd aan kraamklinieken en kinderziekenhuizen in de stad, waaronder aan dit centrum.  

"We hebben zuurstofconcentrators, laryngoscopen, weegschalen, beschermende kledij en handschoenen ontvangen," zegt Nataliya.  "Dit zal worden gebruikt voor vrouwen die moeten bevallen en voor pasgeboren en te vroeg geboren baby's die momenteel onder onze zorg staan."  

Yuliya weet maar al te goed hoe belangrijk de medische voorraden zijn voor de gezinnen. Maar ze voegt eraan toe wat haar diepste wens is : “Ik wil gewoon dat we allemaal in leven blijven ... Ik wil vrede.”