Wij raden u aan één van deze browsers te gebruiken voor een betere snelheid, performantie en veiligheid.
Kies een andere browser:Detentie van migrantenkinderen in gesloten centra is een schending van de rechten van het kind. UNICEF België verzoekt de Belgische overheid ervan af te zien kinderen van hun vrijheid te beroven.
Sinds 2008 werden door de Belgische Staat geen kinderen meer opgesloten omwille van hun migratiestatus. Helaas voerde België dit opnieuw in via een Koninklijk Besluit. Ondanks het arrest van de Raad van State dat opsluiting van gezinnen in de familiale eenheden van Centrum 127bis voorlopig verhindert, is het vandaag echter nog steeds wettelijk mogelijk om kinderen van hun vrijheid te beroven.
UNICEF betreurt dat de wet die de opsluiting toelaat, nog niet is aangepast. Deze kinderen zijn geen criminelen. Wel werden ze op de verkeerde plek geboren en ontvluchtten samen met hun familie oorlog, geweld en armoede. Het is geen criminele daad een migrant of vluchteling te zijn. Kinderen mogen nooit gestraft worden omwille van hun migratiestatus of die van hun ouders.
Via de campagne ‘Een kind sluit je niet op. Punt.' van het Platform Kinderen op de Vlucht en UNICEF België, samen met Amnesty International, Caritas International, CIRÉ, JRS Belgium, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, die wordt ondersteund door meer dan 325 organisaties actief in België, voeren we actie tegen de detentie van kinderen.
Vind jij ook dat de detentie van kinderen onaanvaardbaar is? Ben jij ook verontwaardigd? Teken dan onze petitie.
Voor UNICEF is de opsluiting van kinderen op basis van hun migratiestatus steeds een schending van de kinderrechten en van het “het belang van het kind”, een rechtsbeginsel dat staten en volwassenen verplicht om steeds te doen wat het beste is voor ieder kind. UNICEF België vraagt de Belgische overheid af te zien van haar plannen om kinderen op te sluiten.
Ter herinnering: de detentie van migrantenkinderen in België is sinds 2008 stopgezet na veroordelingen door het Europese Hof voor de Rechten van de Mens en de acties van het maatschappellijk middenveld. België had zich dus gepositioneerd als een voorbeeld op dit vlak. We kunnen deze achteruitgang niet accepteren. We willen waardige levensomstandigheden voor alle kinderen in België, ongeacht hun migratiestatus en zijn ontzet door deze beslissing van de Belgische regering, die zich niet houdt aan haar engagement naar de kinderen toe om hen te beschermen en van de best mogelijke zorg te voorzien. De Mensenrechtencommissaris van de Raad van Europa en het Kinderrechtencomité hebben België al op de vingers getikt over dit dossier.
De detentie van kinderen heeft verwoestende gevolgen. Elke vorm van opsluiting heeft een invloed op de gezondheid, het psychisch welbevinden en de ontwikkeling van kinderen, en heeft traumatische gevolgen, ongeacht de duur van de detentie. Studies tonen aan dat kinderen die zelfs voor een zeer korte periode opgesloten worden, ernstige psychische stoornissen kunnen ervaren zoals depressie, angststoornissen, maar ook nachtmerries of slapeloosheid.
Sommige rapporten vermelden ook een hoger risico op zelfmoord, automutilatie en ontwikkelingsproblemen. Kinderen die werden opgesloten zijn voor het leven getekend. Ze voelen zich geïsoleerd en minderwaardig. De opsluiting van kinderen heeft ook een impact op de samenleving. Detentie verhoogt het risico op het bestempelen van migrantenkinderen of asielzoekers als criminelen en bevordert zo uitsluiting en stigmatisering.
Het kan ook dat zo gevoelens van wantrouwen en oneerlijkheid bij kinderen worden gecreëerd over hun nieuwe omgeving en de autoriteiten. Op 4 april 2019 schorste de Raad van State de uitvoering van het Koninklijk Besluit die de detentie van families met kinderen in de gesloten familiale eenheden van het centrum 127 bis regelt. De Raad van State motiveert haar beslissing onder meer door de geluidsoverlast van de nabije luchthaven, waaraan de kinderen worden blootgesteld tijdens hun detentie. In de praktijk betekent dit dat België geen kinderen meer kan opsluiten in de gesloten familiale eenheden van het centrum 127bis. Ook al is deze gerechtelijke beslissing een stap in de goede richting, toch blijft de situatie in België ondermaats: de wet moet aangepast worden en definitief een einde maken aan het opsluiten van kinderen omwille van hun migratiestatus.
Er is internationaal bewijs dat detentie van kinderen en hun gezinnen niet effectief is en zelfs contraproductief is.
UNICEF raadt een begeleiding van de families bij aankomst aan. Bij een terugkeer naar het land van herkomst, moet dit gedurende meerdere maanden worden voorbereid en nooit worden geforceerd. De noden van de betrokken kinderen moeten worden geanalyseerd, op basis van hun rechten en hun hoger belang.
Muzoon Almellehan is een Syrische activist en vluchteling die in het Verenigd Koninkrijk is hervestigd. Ze staat bekend om haar werk om Syrische meisjes op school te houden. In juni 2017 is ze de jongste GoodWill Ambassadeur bij UNICEF geworden. Bij haar bezoek aan UNICEF België geeft ze haar visie over de opsluiting van migrantenkinderen.
De opsluiting van migrantenkinderen, zelfs met hun familie, is geen optie. Het is nooit te rechtvaardigen, omdat er goede alternatieven zijn, die ook minder duur en effectiever zijn. UNICEF België pleit ervoor dat de overheid blijft investeren in bestaande alternatieven zoals terugkeerwoningen of een verblijf in een privéwoning. We vragen dat deze alternatieven onafhankelijk worden verbeterd, versterkt en geëvalueerd, zodat ze kunnen beantwoorden aan het recht op vrijheid en gezinsleven.
Over de hele wereld implementeren overheden al alternatieve oplossingen. Ierland, Panama, Japan, Gabon, Taiwan en Mexico hebben het wettelijk binden van vreemdelingendetentie aan kinderen verboden. Hoewel de wetgeving in Spanje, Portugal en Italië dit nog steeds toelaat, worden de schadelijke gevolgen van detentie erkend en worden alternatieven gebruikt.